Pizzeria LEN ARTE

To był nasz pierwszy projekt – ten, od którego wszystko się zaczęło. Klient otwierał włoską pizzerię na ulicy Mariackiej i miał bardzo ograniczony budżet. Nie było mowy o drogich materiałach ani o gotowych, katalogowych meblach.

Zamiast traktować to jako przeszkodę, postanowiłyśmy znaleźć własne rozwiązania. Chciałyśmy pokazać, że dobry projekt nie musi oznaczać dużych wydatków. Wręcz przeciwnie – ograniczony budżet zmusił nas do szukania innych dróg i spojrzenia na dostępne materiały z nowej perspektywy. Surowy charakter wnętrza, który dziś jest znakiem rozpoznawczym Len Arte, narodził się właśnie z tego podejścia. Klosze lamp zrobiłyśmy z dużych metalowych puszek po oliwie. Stare skrzynki po owocach posłużyły nam za półki. Wieszaki na ubrania przerobiłyśmy na ekspozytory włoskiej prasy. Zamiast drukowanej karty menu pojawiły się czarne ściany tablicowe, na których codziennie można było zapisywać ofertę kredą.

Oszczędność była punktem wyjścia, ale zależało nam na czymś więcej niż tylko tanich zamiennikach drogich rozwiązań. Chciałyśmy, żeby za każdym elementem stał konkretny pomysł, a materiały z odzysku stały się integralną częścią wystroju. Tak powstało wnętrze, w którym recykling nie był dodatkiem ani deklaracją, ale naturalnym sposobem projektowania.

Dwa lata później, w 2013 roku, lokal się rozrastał – pizzeria zyskała dodatkowe pomieszczenie i wróciłyśmy do projektu. W nowej części pojawił się bar z cegły z odzysku oraz ekspozytor na wino wykonany ze zwykłych prętów zbrojeniowych. Rozbudowa naturalnie dopełniła wcześniejszą aranżację, a lokal zyskał nowe miejsce, w którym można usiąść, poczekać na pizzę i spokojnie wypić kieliszek wina.

Pizzeria działa do dziś, ponad dekadę po otwarciu. Wnętrze przez ten czas prawie się nie zmieniło. Lubię myśleć, że to jeden z tych projektów, które dobrze znoszą upływ czasu. Może właśnie dlatego, że od początku nie próbował podążać za trendami, a zamiast tego opierał się na prostych pomysłach, dostępnych materiałach i odrobinie przekory.